உயிர்மை - Uyirmmai September
 
ஊழல் எதிர்ப்பு மேளா
- மனுஷ்ய புத்திரன்
ஒரு காந்தியும் நிழல் காந்தியும்
- மாயா
பாட்டுக்கு ஒரு நடிகன் ஷம்மி கபூர்
- ஷாஜி
ஈழம்: சின்னச் சின்னக் கதைகள்
- தீபச்செல்வன்
வானுயர்ந்த நியூயார்க்
- அம்ஷன் குமார்
இங்கிலாந்து வன்முறை செவிமடுக்க மறுக்கப்பட்டோரின் மொழி
- யமுனா ராஜேந்திரன்
வெகுசனப் பண்பாட்டில் மருந்துக் கடை விளம்பரங்கள்
- ந. முருகேச பாண்டியன்
புகைப்படக்காரி
- அ.முத்துலிங்கம்
கற்றுக்கொடுக்கும் குழந்தைகள்
- மணா
கிடைக்குமா கருணையின் நீதி!
- பா.செயப்பிரகாசம்
துண்டிக்கப்பட்ட தூக்குக் கயிறு
- கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன்
மாதவி: பேரவலம் சுமந்த வாழ்வு
- பிரபஞ்சன்
பகலின் உன்னதப் பாடல்
- எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
மனுஷ்ய புத்திரன் கவிதைகள்
- மனுஷ்ய புத்திரன்
ஒளிச்செவ்வகம்
- அழகிய பெரியவன்
கடிதங்கள்
- -
கவித்துவம் பொங்கும் தரிசனங்களின் நிழலில்
- உதயசங்கர்
click here
பகலின் உன்னதப் பாடல்
எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

புதிய பத்தி

பறவைக் கோணம்-1

கே.பாலசந்தர் இயக்கத்தில் வெளியான ‘பாமா விஜயம்’ படத்திலுள்ள ‘ஆணி முத்து வாங்கி வந்தேன் ஆவணி வீதியிலே’ என்ற பாடலைத் தொலைக்காட்சியில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

எம்.எஸ்.வி. இசையில் கண்ணதாசன் எழுதிய பாடலது. பி.சுசிலா, எல்.ஆர். ஈஸ்வரி, சூலமங்கலம் ராஜலட்சுமி ஆகிய மூவரும் பாடியிருக்கிறார்கள். திரைப்-படத்தின் கதையோடு பாடல் எப்படிப் பொருந்திவர வேண்டும் என்பதற்கான முன்னுதாரணப் பாடலது. மிகவும் அற்புதமாகப் படமாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

சௌகார் ஜானகி, ஜெயந்தி, காஞ்சனா ஆகிய மூவரும் கதையின் மூன்று முக்கிய பாத்திரங்கள். மூவருமே இல்லத்தரசிகள். அவர்களது அன்றாட வேலைகளையே பாடல் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறது. அதுதான் இப்பாடலின் தனித்துவம்.

சினிமாவில் பாடல்கள் எப்போதும் பெரிதும் மிகைப்படுத்தல் ஒன்றாகவே இருக்கிறது. கனவுக்காட்சி என்று அயல்நாட்டின் வணிக வீதிகளிலோ, பனிமலையிலோ ஓடியாடிப் பாடுவார்கள் அல்லது ஊட்டி, கொடைக்கானலின் புல்வெளிகளில் உருண்டு திரிந்து மரங்களைச் சுற்றிப் பாடுவார்கள். அதுவுமில்லை என்றால் ஒரு பிரம்மாண்டமான செட்டில் கைகால்களை இழுத்து வலிந்து ஆடிப்பாடுவார்கள். அது போன்ற எந்த மிகையுமற்று அன்றாடக் காரியங்களின் அழகியலைக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறது என்பதற்காகவே இந்தப் பாடலை முக்கியமானது என்று கருதுகிறேன்.

கிணற்றடியில் தண்ணீர் இறைப்பது, பாத்திரம் கழுவுவது, துணிதுவைப்பது, குளிப்பது, அம்மி அரைப்பது, உரலில் இடிப்பது, விளக்கேற்றுவது, ஒருவரையொருவர் கேலி செய்து தண்ணீரை வாரி அடித்துக் குளிப்பது, தலைவாரிவிடுவது, காய்கறிகள் நறுக்குவது, சமைப்பது, சாப்பாடு பரிமாறுவது, பல்லாங்குழி ஆடுவது, தயிர் கடைவது, காய்ந்த துணிகளை மடித்து வைப்பது, குழந்தைகளைத் தூங்க வைத்துத் தானும் அருகில் படுத்துக் கொள்வது என்று வீட்டுக்குள்ளாகவே நாளைக் கழிக்கும் பெண்களின் அன்றாட உலகை முழுமையாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறது இப்பாடல். அந்த மூன்று பெண்களுக்குள் உள்ள அந்நியோன்யமும், பரஸ்பர கேலி கிண்டல்களும், கொசல்களும், ஒருவர் மற்றவர் மீது காட்டும் அக்கறையும் அபாரமான அழகாகயிருக்கிறது.

இதைப் பகலின் உன்னதப் பாடல் என்றே சொல்வேன். கிணற்றடியில் பாடல் துவங்குகிறது. கிணற்றடி கொண்ட வீடுகள் இப்போது இல்லை. ஆகவே கிணறு என்பது நம் நினைவில் வாழும் ஒன்று. அந்த வீட்டின் பின்புறம் வாழைமரங்களும் துணிதுவைக்கும் கல்லும் காணப்படுகிறது. காரை உதிர்ந்த சுவரும் தென்படுகிறது. கிணற்றில் வாளியை விட்டுத் தண்ணீர் இறைக்கிறாள் மூத்த மருமகள். அடுத்தவள் கையில் பெரிய டிபன் கேரியரையும் ஒரு தூக்குவாளியையும் எடுத்துக்கொண்டு ஒயிலாக நடந்துவருகிறாள். காஞ்சனா இந்தக் காட்சியில் நடந்து வரும் துள்ளல்நடை தனித்த வசீகரமானது. ஒருத்தி மற்றவள் மீது தண்ணீர் ஊற்றிக் குளிக்கச் செய்கிறாள். அவர்கள் பரஸ்பரம் வேடிக்கை செய்து கொள்கிறார்கள். அதைப் படமாக்கியுள்ள விதத்தில் அவர்களின் வயது கரைந்து போய் மூன்று குறும்புக்காரச் சிறுமிகள் ஒன்றாக விளையாடுவது போல அத்தனை ஆனந்தமாக உள்ளது.

மூவரும் நடுத்தரவர்க்க குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். மூவருக்கும் பகல்முழுவதும் வேலைகள் இருந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. அத்தனை வேலைகளையும் அலுக்காமல் செய்தபடியே அதைத் தாண்டி அன்றாட வாழ்வின் சங்கீதத்தைக் கேட்டு தன்னை மறந்து ஆடுபவர்களைப் போல வீட்டிற்குள்ளாக ஆடிப்பாடுகிறார்கள். அதில் ஒரு மருமகள் வீட்டின் ஹாலில் காலைச் சுழற்றி சர்வ சுதந்திரமாக ஆடிப்பாடுகிறாள். இந்த உலகில் அவர்கள் மூவர் மட்டுமே இருக்கிறார்கள் என்பது போன்ற களிப்பு அவர்களிடமிருக்கிறது.

பாடலைத் தனியே கேட்டுப்பாருங்கள். உங்களால் ஒருபோதும் இது பின்கட்டு உலகத்தின் காட்சிகளால் நிரப்பப்பட்டிருக்கும் என்று கற்பனை செய்யவே முடியாது. அதுதான் இயக்குனரின் தனித்துவம். அவ்வகையில் கே.பி. பாடல்களைப் படமாக்குவதில் விற்பன்னர்.

பாடலின் வரிகள் எளிமையாக அதே நேரம் ஒரு செவ்வியல் தன்மையில் இருக்கிறது.

எண்ணி வைத்தேன் ஏழெட்டு முத்துக்கள் காணவில்லை

ஏறிட்டு நானதைப் பார்க்கவில்லை

மார்பிலும் நானள்ளிச் சூடவில்லை

அந்தக் கன்னத்தில் என்னடி முத்து வண்ணம்

எந்தக் கள்ளத்தனத்தினில் வந்ததடி

வாங்கிக் கொடுத்ததும் தாங்கிப் பிடித்ததும்

முத்துக்கள் போல் வந்து சிந்துதடி

என்ற வரிகளில் ஒரு கற்பனை விளையாட்டு துவங்குகிறது. பொய்க்குற்றம் சொல்கிறாள் ஒருத்தி. மற்றவளோ, நான் அதைப் பார்க்கவேயில்லை என்று மறுக்கிறாள். அடுத்தவள் நான் அதை சூடிக் கொள்ளவில்லை என்று பொய்க் கோபம் கொள்கிறாள். இந்த வேடிக்கை நாடகம் பாடலின் ஊடாக அந்தப் பெண்களின் உள்ளார்ந்த அன்பை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஒரு முத்து இரு முத்து மும்முத்து நால்முத்து அம்மம்மா

பெண்ணுக்கு எத்தனை முத்தமடி

என்ற வரிகளில் அந்தப் பெண்கள் தங்களின் அந்தரங்க இன்பங்களை நினைவு கொண்டவர்களைப் போல ஒருங்கிணைந்து சந்தோஷத்துடன் வெட்கப்படுகிறார்கள். தனிமையும் அக சந்தோஷமும் ஒன்று சேர்வதுதான் இந்தப் பாடலின் ஆதார மையம். வீட்டுப் பணிகளுக்குள் உள்ள எளிய அழகியல் எவ்வளவு தனித்துவமானது என்பதையே பாடல் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

ஆண்கள் இருக்கின்ற நேரங்களில் வீட்டுப் பெண்கள் இப்படியான சுதந்திரத்தை வெளிப்படுத்துவதில்லை. ஒருவேளை தனக்குப் பிடித்தமான பாடலை முணுமுணுத்தால்கூட கோபப்படும் ஆண்களே அதிகமிருக்கிறார்கள். ‘உதிரிப்பூக்கள்’ படத்தில் ஒரு காட்சி இடம்பெற்றிருக்கிறது. விஜயன் வீட்டை விட்டு வெளியேறிச் செல்லும்வரை அவரது மைத்துனி வெளியே காத்துக் கொண்டேயிருப்பாள். அவர் வெளியேறிப் போனதும் அக்கா வீட்டிற்குள் புகுந்து ஆசை தீர சாப்பிட்டு வேடிக்கை செய்வாள். அந்தக் காட்சியில் அஸ்வினியின் முகத்தில் ஒரு தனியான சந்தோஷம் பீறிடும்.

பொதுவாக ஆண்கள் வீட்டிலிருந்து வெளியேறிப்போன பிறகே பெண்களின் அக சந்தோஷம் துவங்குகிறது. அவர்களால் இயல்பாக இருக்க முடிகிறது. எல்லா காலத்திலும் யாவர் வீட்டிலும் இதுதான் உண்மை போலும்.

‘பாமா விஜயம்’ பாடலின் முடிவில் மூன்று கணவர்களும் வீடு திரும்புகிறார்கள். அவர்கள் மனைவியின் பாடலைக் கேட்கிறார்கள். வியப்போடு பார்க்கவும் செய்கிறார்கள். கதையின்படி மூவருமே மனைவிக்கு அடங்கியவர்கள் என்பதைச் சொல்வதைப் போல அவர்கள் ஒதுங்கி நிற்கும் செய்கைகள் இருக்கின்றன.

இந்த மூன்று பெண்களும் மூன்று விதமான கடந்தகாலத்தையும் மனவிருப்பத்தையும் கொண்டவர்கள். ஆனால் ஒரே கூரையின்கீழே வாழ்கிறார்கள் என்பதை அவர்களின் உடைகள், முகபாவம் மற்றும் நடை வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. குறிப்பாக, காஞ்சனாவின் உடல்மொழியும் சௌகார்-ஜானகியின் உடல்மொழியும் ஒன்றுக்கு ஒன்று நேர் எதிராக இருக்கின்றன. ஆனால் ஒருவருக்-கொருவர் வாஞ்சையோடு இருக்கிறார்கள். ஆசையோடு சௌகார் அவளைக் குழந்தையைக் கொஞ்சுவது போல கொஞ்சுகிறார்.

இப்படி ஒரு பாடல் படத்தில் இடம்பெற வேண்டும் என்ற யோசனை எப்படி உருவானது. அன்றாடப் பணிகளை ஒரு பாடலாக மாற்றிய இந்த முறையை ஏன் இன்றைய சினிமா கைவிட்டது?

பாலசந்தர் தனது படங்களில் பாடல்களைப் படமாக்கியுள்ள விதம் ஒவ்வொன்றும் தனித்துப் பேசப்பட வேண்டியது அவசியமானது. அலுவலகத்திற்குச் செல்லும் பெண்ணின் பயணத்தின் ஊடாக ஒரு பாடல். வீட்டில் செய்வதைப் பற்றி ஒரு பாடல். சினிமா படமாக்கப்படுவதைப் பற்றி ஒரு பாடல். திருமண வரவேற்பு விழாவில் நடைபெறும் மிமிக்ரி போன்று ஒரு பாடல் என்று விதவிதமாகப் பாடல் காட்சிகளை உருவாக்கிப் பார்த்து வெற்றிகண்ட இயக்குனர் அவரே.

இந்தப் பாடல் மூன்று வேறுபட்ட பெண்களின் வழியே அவர்களின் ஒருநாளைய வாழ்வை விவரிக்கிறது. கதையில் அந்த மூன்று குடும்பங்களின் இயல்புவாழ்க்கை ஒரு நடிகையின் வரவால் சிதறடிக்கப்படப் போகிறது. ஆகவே அதற்கு முன்பான அவர்களின் அன்றாட வாழ்வின் ஆனந்தத்தை உணர்த்துவது போலவே பாடல் ஒலிக்கிறது.

பாடலைப் பாடும் மூன்று பெண்பாடகர்களும்கூட மூன்று விதமான பாணியை, குரலினிமையைக் கொண்டவர்கள். சுசிலா செவ்வியல்தன்மை கொண்டவர் என்றால், எல்.ஆர். ஈஸ்வரி துள்ளல் பாடல்களுக்குப் பிரசித்தி பெற்றவர். சூலமங்கலம் ராஜலட்சுமி பக்திப் பாடல்களில் பிரபலமானவர். ஆக, இந்த மூன்று குரல்களின் ஒன்றுசேர்ந்த தன்மை என்பது கதையின் மையத்தை அப்படியே பிரதிபலிப்பது போல அமைந்திருக்கிறது.

இன்னொரு பக்கம் அன்றாட வாழ்க்கை அர்த்தமற்று சலிப்பாக இருக்கிறது. அதை சுவாரஸ்யப்படுத்திக்கொள்ள இதுபோன்ற பாடலும் உள்ளார்ந்த நடனமும் தேவைப்படுகிறது என்பதையே இப்பாடல் உணர்த்துகிறது என்றும் நினைக்கிறேன். படத்திலிருந்து தனித்து இந்தப் பாடலைப் பார்க்கையில் இது முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய நடுத்தரவர்க்க கூட்டுக்குடும்ப வாழ்வின் நிலையை அழகாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறது.

இன்று கிணற்றடியில்லை. கிணற்றடிக் குளியல் இல்லை. மனநெருக்கம் கொண்ட கூட்டுக் குடும்பங்கள் இல்லை. யாவும் கடந்து அன்றாடப் பணிகளைக்கூட உடல் உழைப்பால் செய்யவேண்டியது மாறி இயந்திரங்கள் வந்துவிட்டன. வெறுப்பும் கசப்புமே பிரதான உணர்ச்சிகளாகி, அன்பும் அக்கறையும் தேவையற்ற ஒன்றாகிவிட்டிருக்கிறது. அந்த அளவிலும் இப்பாடல் முக்கியமான ஒன்றே.

திரையிசைப் பாடல்களே எளிய மனிதர்களை ஆற்றுப்படுத்துகின்றன. அந்த வகையில் ஒவ்வொரு மனிதனும் தனக்குள்ளாக ஏதோவொரு சினிமாப் பாடலை முணுமுணுத்துக் கொண்டேயிருக்கிறான். விருப்பமான சினிமாப் பாடல்கள் நம் நினைவின் பகுதியாகி-விடுகின்றன. நினைவு தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொண்டேயிருக்கக்கூடியது என்பதால் பாடல்களும் புத்துருவாக்கம் கொண்டபடியே இருக்கின்றன.

•••

தமிழ் சினிமாவில் ஒரு இயக்குனர் மற்றொரு இயக்குனரின் படத்தை வியந்துபோற்றி அதைப் பற்றி எழுதுவது என்பது நான் அறிந்தவரை இல்லவேயில்லை. அதிலும் முன்னோடி இயக்குனர்களைக் குறித்து இளம் இயக்குனர்கள் பலரும் ஒருபோதும் பேசுவதேயில்லை. இன்றும் பீம்சிங், ஸ்ரீதர், மகேந்திரன், பாலசந்தர் என நீளும் முன்னோடி இயக்குனர்கள் பற்றி விரிவான புத்தகம் எதுவும் எழுதப்படவில்லை.

ஆனால் உலக சினிமாவில் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஒரு புத்தகம் திரும்பத் திரும்பப் படிக்கப்பட்டு, வகுப்பறைகளில் பாடமாகக் கற்பிக்கப்பட்டும், பனிரெண்டு மொழிகளில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டதுடன் ஆடியோ புத்தகம், வீடியோ பதிவு என்று பல்வேறு வடிவங்களில் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. அது பிரெஞ்சு இயக்குனர் த்ரூபா, ஹிட்ச்காக்கின் திரைப்படங்கள் குறித்து எழுதிய Hitchcock - by Francois Truffaut. இது விரிவான நேர்காணலின் தொகுப்பு.

1962ம் ஆண்டு த்ரூபா அமெரிக்கா சென்று ஹிட்ச்காக்கை யுனிவர்சல் ஸ்டுடியோவில் சந்தித்தார். இருவரும் நீண்ட உரையாடலை நிகழ்த்தினார்கள். ஹிட்ச்காக்கின் முக்கிய படங்களின் தனித்துவம் குறித்த இந்த உரையாடல் பனிரெண்டு மணி நேரத்திற்கும் மேற்பட்டது. பிரெஞ்சு வானொலி இதை அரைமணி நேரம் வீதம் 25 பகுதிகளாக ஒலிபரப்பியது. அந்த விரிவான நேர்காணலில் இருந்து தொகுக்கப்பட்டதே இப்புத்தகம்.

த்ரூபா பிரெஞ்சு நவசினிமாவின் முக்கிய இயக்குனர். தீவிரமான சினிமா விமர்சகர். பிரெஞ்சு புதிய அலைசார்ந்த சினிமா அழகியலை உருவாக்கியவர். அவர் ஹிட்ச்காக்கின் படங்களைக் குறித்து விரிவாக ஆராய்ந்திருக்கிறார். ஒரு இயக்குனரின் மொத்த பங்களிப்பையும் இவ்வளவு நுணுக்கமாக மற்றொரு இயக்குனர் ஆராய்ந்து எடுத்துப் பேசியது இதுவே முதல்முறை.

த்ரூபாவின் இந்த வழிமுறையை இன்று முன்னெடுத்துச் சென்று கொண்டிருப்பவர் அமெரிக்க இயக்குனர் மார்டின் ஸ்கார்ச்சி. இவரே அமெரிக்க சினிமாவின் முன்னோடிகளைக் கொண்டாடியபடியிருக்கும் முதல் இயக்குனர். செவ்வியல் திரைப்படங்களைப் பற்றித் தொடர்ந்து பேசியும் எழுதியும் வருகிறார்.

த்ரூபாவின் புத்தகம் ஹிட்ச்காக்கை அறிந்து கொள்வதற்கான திறவுகோல். சினிமாவில் பணியாற்றுகின்றவர்களோ, பார்வையாளர்களோ யாராக இருப்பினும் சினிமாவின் அழகியலையும் அதன் உருவாக்கத்தின் பின்னுள்ள வியப்பான நுட்பங்களையும் அறிந்துகொள்ள இதுவே தலைசிறந்த புத்தகம். பிரபலமான பல இயக்குனர்கள் இந்தப் புத்தகத்தை தனது கூடவே வைத்துக் கொண்டு திரும்பத் திரும்பப் படித்துக் கொண்டிருப்பதை நான் அறிவேன். இது ஒரு வழிகாட்டுதல் நூல். புத்தகத்தை வாசிக்கையில் நாம் ஒருபக்கம் த்ரூபா என்ற இளம் இயக்குனர் எந்த அளவு ஹிட்ச்காக்கின் படங்களை அவதானித்து இருக்கிறார் என்று வியக்கமுடிகிறது. மறுபக்கம் த்ரில்லர் படங்கள் என்று எளிதாக வகைப்படுத்திவிடுகின்ற ஹிட்ச்காக் சினிமாவின் உள்ளே எவ்வளவு முக்கியமான அகப்பார்வைகள், நுட்பங்கள் இருக்கின்றன என்பதைப் பற்றி ஹிட்ச்காக்கே சொல்வது கூடுதல் வியப்பளிக்கிறது. ஒரு நேர்காணல் எப்படியிருக்க வேண்டும் என்பதற்கு இப்புத்தகம் ஒரு உதாரணம். த்ரூபாவிற்கு ஆங்கிலம் தெரியாது. அவர் பிரெஞ்சில் பேசியதை ஆங்கிலத்தில் மொழியாக்கம் செய்திருப்பவர் ஹெலன் ஸ்காட். இந்த நேர்காணலின் முழுமையான ஒலிப்பதிவு இன்று இணையத்தில் எளிதாக தரவிறக்கம் செய்யக் கிடைக்கிறது.

எது ஹிட்ச்காக் சினிமாவை, சாதாரண வணிகத் திரைப்படங்களில் இருந்து வேறுபடுத்துகிறது என்பதை த்ரூபா விளக்கமாக எடுத்துக்காட்டுகிறார். காதல்-காட்சிகளைப் படமாக்குவது போல அத்தனை ஈர்ப்புடன் அவர் கொலைக்காட்சிகளைப் படமாக்கியிருக்கிறார். அது வெறும் கொலையில்லை, ஒரு மனநிலை. அதன் வெளிப்பாடு, மற்றும் அக நெருக்கடி எங்கிருந்து உருவாகிறது என்பதை ஹிட்ச்காக் தெளிவாகக் காட்டுகிறார் என்கிறார் த்ரூபா.

த்ரில்லர் படங்களில் நகைக்சுவையின் பங்கு முக்கியமானது. அதுதான் டென்ஷனை அதிகப்படுத்துவதற்கான எளிய வழி என்று சொல்லும் ஹிட்ச்காக், இயல்பான சூழலில் எதிர்பாராத சம்பவங்கள் நடைபெறுவதும், முரண்பட்ட கதாபாத்திரங்களின் இயல்பும், பதைபதைக்கவைக்கும் கையறு நிலை கொண்ட புறச்சூழலும், பார்வையாளர்களை நம்பவைத்து சட்டென திருப்பம் கொள்ள வைக்கும் காட்சிகளுமே படத்தின் முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டிய அம்சங்கள் என்கிறார்.

‘சைக்கோ’ படத்தில் வரும் கொலை நடைபெறும் காட்சியைப் பற்றிய உரையாடலில் கத்தி அவள் உடலில் நேரடியாகப் பாயாமல் மாண்டேஜ் காட்சிகளின் வழியே கொல்லுதல் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட விதம் பற்றிப் பேசும் ஹிட்ச்காக், கொலைக்காட்சியின் பின்புலமாக ஒலிக்கும் வயலின் இசையே அந்தக் காட்சியை மேம்படுத்திய ஒன்று என்று விரிவாக எடுத்துச் சொல்கிறார். சினிமாவின் அக உலகம் எப்படி உருவாக்கப்படுகிறது, காட்சிகளுக்குள்ள உழைப்பும் தத்துவமும் அக நோக்கமும், அழகியலையும் அறிந்துகொள்ள விரும்பும் அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய புத்தகமிது.

•••

சாவித்திரியை நாம் நடிகையர் திலகம் என்றே சொல்கிறோம். சினிமாவில் இவர் ஒருவரே இந்தப் பட்டத்தைப் பெற்றவர். சாவித்திரியை மஹாநடிகை என்கிறது தெலுங்கு சினிமா. சொந்த வாழ்வில் அதிகமும் துன்பத்தையும் வேதனைகளையும் அனுபவித்துக் குடியால் தன்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழித்துக் கொண்டார் சாவித்திரி. ஆனால் அவரைப்போல சினிமாவை நேசித்த, சினிமாவிற்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்துக் கொண்ட நடிகை இன்று வரை எவருமில்லை.

சாவித்திரி தனிப்பெரும் ஆளுமை. எந்த கதாநாயகனுடன் நடித்தாலும் நிமிர்ந்த நடையும் நேர்கொண்ட பார்வையும் துடுக்குத்தனமிக்க பேச்சுமாக சாவித்திரி தனது தனித்தன்மையை வெளிப்படுத்தத் தவறியதேயில்லை. ‘தேவதாஸ்’ படத்தில் வரும் சாவித்திரிக்கும் ‘மிஸ்ஸியம்மா’வில் வரும் சாவித்திரிக்கும் இடையில் நடிப்பில் எவ்வளவு பெரிய மாறுபாடு! அந்த வேறுபாட்டை அவர் தான் நடிக்கும் ஒவ்வொரு படத்திலும் கவனமாக வெளிப்படுத்தியவர்.

மிகக் குறைவான நடிகைகளே திரைப்படத்தை இயக்கியிருக்கிறார்கள். பானுமதி, அதில் ஒரு முன்னோடி. சாவித்திரி தமிழில் ‘குழந்தை உள்ளம்’, ‘பிராப்தம்’ ஆகிய இரண்டு படங்களை இயக்கியிருக்கிறார். தெலுங்கிலும் நான்கு படங்களை இயக்கியிருக்கிறார்.

‘மனம் போல் மாங்கல்யம்’ என்ற படத்தில் நடித்தபோது ஜெமினி கணேசனைக் காதலிக்க ஆரம்பித்து 1956-ல் அவரை ரகசியமாகத் திருமணம் செய்துகொண்டார். சிவாஜியை வைத்து அவர் இயக்கிய ‘பிராப்தம்’ படத்தை சமீபத்தில் மறுமுறை பார்த்தேன். ‘பாசமலர்’ படத்தின் வழியே சிவாஜியின் தங்கை என்ற அழியாத பிம்பத்தை உருவாக்கிக் கொண்ட சாவித்திரி, சிவாஜியை வைத்தே ‘பிராப்தம்’ படத்தை உருவாக்கினார். அப்படத்தால் உருவான பிரச்சினைகள்தான் சாவித்திரியின் வீழ்ச்சிக்கான முக்கிய காரணமாக அமைந்தது.

அடூர்த்தி சுப்பாராவ் இயக்கி நாகேஸ்வர ராவ், சாவித்திரி, ஜமுனா நடித்த ‘மூக மனசுலு’ என்ற தெலுங்குப் படம் மிகப்பெரிய வெற்றி பெற்றது. இப்படத்தில் கே.விஸ்வநாத் உதவி இயக்குனராகப் பணியாற்றியிருக்கிறார்.

முந்நூறு நாட்களைக் கடந்து ஓடி சாதனை செய்த அந்தப் படத்தை சாவித்திரி தமிழில் இயக்க விரும்பினார். அதே படம் ‘மிலன்’ என்ற பெயரில் இந்தியில் வெளியாகி அங்கேயும் வெற்றி பெற்றது. ஆகவே இப்படம் தமிழில் நிச்சயம் வெற்றி பெறும் என்று நம்பினார்.

‘மூக மனசுலு’ கோதாவரி ஆற்றின் கரையில் வாழும் ஒரு ஜமீன்தார் குடும்பத்தினைச் சேர்ந்த ராதா என்ற பெண்ணிற்கும் கோபி என்ற படகோட்டி ஒருவனுக்குமான உறவைப் பற்றியது. பிறவிதோறும் தொடரும் பந்தம் என்பது போல மறுபிறவியில் இவர்கள் வேறு ஊரில் வேறு ஒரு கல்லூரியில் படித்து திருமணம் செய்துகொண்டு தேனிலவிற்காக அதே கோதாவரி ஆற்றங்கரைப் பகுதிக்கு வருகிறார்கள். முந்தைய பிறவியின் நினைவுகளுடன் அவருக்காகக் காத்திருக்கும் கௌரி என்ற பெண்ணைச் சந்திக்கிறான் கோபி.

கோபிக்காகவே காத்திருந்த கௌரி அவரது மடியில் ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் இறந்து போய்விடுகிறாள். முந்தைய பிறவியின் நினைவுகள் வழியாகப் படம் துவங்குகிறது. தெலுங்குப் படத்தில் இடம்பெற்றுள்ள பாடல்களும் காட்சிப்படுத்தப்பட்ட விதமும் சிறப்பாக இருக்கின்றன. கோதாவரியை பி.எல். ராய் ஒளிப்பதிவு செய்துள்ள விதம் அபாரமானது. இன்றும் அது முன்மாதிரி படமாகவே இருக்கிறது.

 

அதைத் தமிழில் சிவாஜி நடித்தால் வெற்றிபெறும் என்ற கணிப்பில் படம் துவங்கப்பட்டது. ஆரூர்தாஸ் படத்தின் வசனத்தை எழுதியிருக்கிறார். சிவாஜியின் தங்கை என்று அறியப்பட்ட சாவித்திரியை சிவாஜி காதலிப்பதையோ, மனைவியாக்கிக் கொள்வதையோ மக்கள் விரும்பமாட்டார்கள் என்று படம் துவங்கப்படும் நாட்களில் கூறப்பட்டது. ஆனால் சாவித்திரி, சின்னம்மா என்ற தனது கதாபாத்திரம் முற்றிலும் மாறுபட்டது என்று உறுதியாக நம்பினார்.

படத்தின் ஆரம்பத்தில் இருந்தே சிவாஜிக்கும் அவருக்குமான சிக்கல்களும் கருத்து வேறுபாடுகளும் துவங்கிவிட்டிருந்தன. சிவாஜி தனது கதாபாத்திரத்தைவிட சாவித்திரியே மேலோங்கியிருப்பதாக உணர்ந்திருக்கக்கூடும். இந்தக் கசப்பு படத்தின் பிரச்சினையாகி இரண்டு ஆண்டுகள் படமாக்குதல் நடைபெற்றிருக்கிறது.

‘மூக மனசுலு’ படத்தையும் ‘பிராப்தம்’ படத்தையும் ஒரு சேரப் பார்க்கும்போது அந்தப் படத்தின் பத்தின் ஒரு பங்கு கூட தமிழில் இல்லை என்றே தோன்றுகிறது. காரணம், ஈடுபாடு இல்லாத நடிப்பு மற்றும் சிவாஜி சம்மதிக்க மறுத்த காரணத்தால் படத்தில் இருந்து தூக்கப்பட்ட காட்சிகள், தொடர்பில்லாத கதைப்போக்கு, அது போலவே இப்படத்தில் சந்திரகலாவை இரண்டாவது கதாநாயகியாக அறிமுகப்படுத்தினார் சாவித்திரி (இவரே உலகம் சுற்றும் வாலிபனில் எம்.ஜி.ஆரோடு இணைந்து நடித்தவர்). ஜமுனாவின் துடுக்குத்தனமும் இயல்பும் இப்படத்தில் இவரிடம் சுத்தமாகயில்லை.

‘மூக மனசுலு’ படம் பாடலுக்காகவே ஓடியது. எட்டுப் பாடல்கள். அதிலும் கே.வி.மகாதேவன் நாட்டுப்புற தவில் மற்றும் நாதஸ்வர இசையைப் படத்தில் அழகாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார். கண்டசாலா மற்றும் சுசிலாவின் குரலில் உள்ள பாடல்கள் பெரும்வரவேற்பைப் பெற்றன.

தமிழிலும் ‘சந்தனத்தில் நல்ல வாசம் எடுத்து என்னை தழுவிக் கொண்டோடுது தென்னங்காத்து’ பாடல் மிகுந்த புகழ்பெற்றது. அதிலும் குறிப்பாக, ‘தாலாட்டுப்பாடி தாயாக வேண்டும். வெகு நாளாக என் ஆசை சின்னம்மா’ என்ற பாடலின் ஊடே கண்ணா என்று சாவித்திரி மெய்யுருக அழைக்கும் குரல் சிலிர்ப்பூட்டக்கூடியது.

படத்தின் ஆரம்பக் காட்சியில் தேனிலவிற்காக சிவாஜியும் சாவித்திரியும் ஒரு காரில் பயணம் செய்கிறார்கள். அந்த காரை சாவித்திரி ஓட்டிக் கொண்டு வருகிறார். அருகில் சிவாஜி உட்கார்ந்து வேடிக்கை பார்த்தபடியே வருவார். அநேகமாக அந்தப் படம் ஒன்றில்தான் மணப்பெண் சந்தோஷமாக ‘சொந்தம் எப்போதும் தொடர்கதை தான் முடிவேயில்லாதது’ என்று பாட்டு பாடியபடியே காரை ஓட்டிக் கொண்டு போகிறார். அபூர்வமான சித்தரிப்பு அது. பொதுவாக கதாநாயகர்கள் இது போன்ற காட்சிகளில் நடிக்க ஒத்துக் கொள்ளவே மாட்டார்கள். அதை மீறி சாவித்திரி அதுதான் கதாபாத்திரத்தின் இயல்பு என்று ஒத்துக் கொள்ளச் செய்திருக்கிறார்.

படத்தின் பெரும்பான்மை காட்சிகளில் சாவித்திரிக்கே ஷாட் முதன்மையாக உள்ளது. ஃப்ரேமின் ஒரு ஓரம்தான் சிவாஜி இடம் பெறுகிறார். கேமிரா நகரும் போது கூட அது சாவித்திரியை நோக்கியே நகர்கிறது. சிவாஜியின் உடையலங்காரம் முற்றிலும் தெலுங்கு சாயல் கொண்டது. உணர்ச்சிபூர்வமான காட்சிகளை அப்படியே தெலுங்கில் உள்ளது போலவே சாவித்திரி எடுத்திருக்கிறார். ஆனால் சில காட்சிகளைத் தமிழுக்கு ஏற்றபடி மாற்றும்போது அதிக அக்கறை கொள்ளவேயில்லை.

தெலுங்குப் படத்தில் கைதட்டல் பெற்ற பல வசனங்கள் தமிழில் அப்படியே இருக்கின்றன. ஆனால் ஒன்று கூட தனித்துப் பாராட்டுப் பெறவேயில்லை. ஒரு இயக்குனராகத் தான் நினைத்த படத்தை உருவாக்க முடியவில்லை என்பதை சாவித்திரி நன்றாக உணர்ந்திருக்கிறார். கடன்சுமைகளோடு படத்தை உருவாக்கிய சாவித்திரி 1971 ம் ஆண்டு தமிழ்ப்புத்தாண்டு அன்று வெளியிட்டார். படம் பெரும்தோல்வியைத் தழுவியது. அதனால் கடனாளியான சாவித்திரி மனநிம்மதி இழந்து அவதிப்படத் துவங்கினார். ஒரு இயக்குனராக படத்தின் தோல்விக்குத் தானே காரணம் என்று ஒப்புக் கொண்டதோடு, தன்னோடு முரண்பட்ட எவரையும் பற்றி ஒருவார்த்தை அவர் தவறாகப் பேசவேயில்லை.

‘மதுமதி’, ‘மூக மனசுலு’ இரண்டுமே மறுபிறவிக் கதையின் வெற்றிகரமான இரண்டு படங்கள். இதில் ‘மதுமதி’, ‘நெஞ்சம் மறப்பதில்லை’ என்ற படமாகிப் பெரும் வெற்றிபெற்றது. ஆனால் ‘பிராப்தம்’ தோல்வியை அடைந்தது. இதே வகைப்பாட்டில் உருவாக்கப்பட்ட ஓம் சாந்தி ஓம் பெரும்வெற்றியைப் பெற்றது.

சாவித்திரி என்ற ஆளுமையின் பன்முகத்தன்மையில் ஒன்று இயக்குனரானது. அதை அவர் சவாலாக எடுத்துக்கொண்டு செய்துகாட்டியிருக்கிறார். பொதுவாக நடிகைகளைக் கவர்ச்சி பொம்மையாகச் சித்தரிக்கும் சினிமா உலகில் கவர்ச்சியின் நிழல் கூட தன்மீது விழாமல் பார்த்துக் கொண்டதோடு, சினிமாவில் நடிகர்கள் இயக்குனர் ஆனதைப் போல தன்னால் சாதித்துக் காட்ட முடியும் என்று நிரூபணம் செய்தவர் சாவித்திரி. படத்தின் எல்லா குறைபாடுகளுக்கும் முக்கிய காரணம், கசப்புணர்வோடு முக்கிய நடிகர்கள் பணியாற்றியதே.

மனம் வருந்தி வடிக்கும் கண்ணீர் வாளைவிடக் கூர்மையானது. அது தவறுக்குக் காரணமானவர்களை நிச்சயம் தண்டித்துவிடும் என்று நம்பினார் சாவித்திரி. ஆனால் அது அவரது வாழ்நாளில் நடைபெறவேயில்லை. மனவேதனை தாளமுடியாமல் குடித்துக் குடித்து தன்னை உருத்தெறியாமல் சிதைத்துக்கொண்டு மீளமுடியாத துயரச் சின்னமாக இறந்துபோன சாவித்திரி என்ற மகாநடிகையின் வீழ்ச்சியை ஒரு காவியத்துயரம் என்றே சொல்வேன்.

‘மூக மனசுலு’ இன்றும் விரும்பிப் பார்க்கப்படுகிறது. ஆனால் ‘பிராப்தம்’ கைவிடப்பட்ட படமாகவே இருக்கிறது. ஆனால் இந்தப் படத்தின் ஊடாக ஒளிர்விடும் சாவித்திரியின் ஆசைக்காக, கனவுகளுக்காக அதை யாவரும் அவசியம் பார்க்க வேண்டும் என்றே தோன்றுகிறது.

சினிமாவின் பகட்டான வெளிச்சம் எப்போதும் வெற்றியின் பக்கமே சுழன்று கொண்டிருக்கிறது. தோற்றும் கைவிடப்பட்டும் போன திரைக்கலைஞர்கள் படம் முடிந்துபோன பிறகு மிஞ்சும் வெற்றுத்திரையைப் போல மௌனமாக, கண்ணீர் கறைபடிந்த நினைவுகளோடு இருக்கிறார்கள். சினிமாவின் இத்தனை கோடி ஜனத்திரளில் அது பலராலும் உணரப்படுவதேயில்லை என்பதே கூடுதல் துயரம்.

writerramki@gmail.com

click here

click here
click here