உயிர்மையில் 'இசைபட வாழ்தல்' என்ற தலைப்பில் ஷாஜி எழுதிவரும் பத்தியின் முதல் தொகுதி சமீபத்தில் வெளிவந்தது. இதற்கான ஒரு அறிமுகக் கூட்டம் கடந்த ஏப்ரல் 12ஆம் தேதி சனிக்கிழமை மாலை சென்னை சிதம்பரம் செட்டியார் பள்ளி வளாகத்தில் அமைந்த சிவகாமி பெத்தாட்சி அரங்கில் நடைபெற்றது. இசையமைப்பாளர்கள் எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன், ரமேஷ் விநாயகம், பாடகர்கள் P.B. ஸ்ரீனிவாஸ், கார்த்திக், எழுத்தாளர்கள் நாஞ்சில் நாடன், பிரபஞ்சன், எஸ்.ராமகிருஷ்ணன், மனுஷ்யபுத்திரன் ஆகியோர் நிகழ்ச்சியில் சிறப்புரையாற்றினர்.

நிகழ்ச்சியை மெஹ்தி ஹஸன் ரசிகர் குழு, Saint Gobain Glass நிறுவனம் ஆகியோரின் ஒத்துழைப்புடன் உயிர்மை பதிப்பகம் ஏற்பாடு செய்திருந்தது.

நிகழ்ச்சியின் துவக்கமாக சென்னை மெஹ்தி ஹஸன் ரசிகர் குழுவின் தலைவர் முரளிதர்  உரையாற்றினார். 'இசை குறித்தும் இசை கலைஞர்கள் குறித்தும் மிகவும் பன்முக தன்மைகொண்ட ஈடுபாடு கொண்டவர் ஷாஜி. இந்திய மேற்கத்திய இசை வடிவங்கள் குறித்த அவரது அக்கறைகளும் அவை குறித்த அவரது ஆழமான எழுத்தும் மிகவும் சுவாரஸ்யமூட்டக்கூடியது. உயிர்மையில் வெளிவந்து தமிழில் பெரிதும் வரவேற்பு பெற்ற இந்தக் கட்டுரைகள் ஆங்கிலத்திலும் வெளிவர வேண்டும் என்பதே இந்த சந்தர்ப்பத்தில் என் வேண்டுகோள்' என்றார்.

தொடர்ந்து Saint Gobain Glass  நிறுவனத்தின் இந்திய விற்பனை மற்றும் சந்தைப்படுத்துதலுக்கான நிர்வாக இயக்குனர் ஆர். சுப்பிரமணியன் சிறப்பு விருந்தினர்களுக்கு நினைவுப் பரிசினை வழங்கினார். நினைவுப் பரிசுகள் Diviniti நிர்வாகத்தால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டன.  எம்.எஸ். விஸ்வநாதன், P.B. ஸ்ரீனிவாஸ், பாடகர் கார்த்திக்  ஆகியோர் வாழ்த்துரையாற்றினர்.

மனுஷ்ய புத்திரன்
இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்பு ஷாஜி ஆங்கிலத்தில் எழுதி ஜெயமோகன் தமிழில் மொழிபெயர்த்த சலீல் சௌத்ரி பற்றிய ஒரு கட்டுரை உயிர்மைக்கு வந்து சேர்ந்தது. அந்த கட்டுரையில் வெளிப்பட்ட மொழி ஆளுமையும் நுட்பமான உணர்வுகளும் என்னை பெரிதும் ஈர்த்தது. அதன் வழியாக ஷாஜியை வற்புறுத்தி உயிர்மையில் இசை குறித்த ஒரு பத்தியைத் தொடங்குமாறு கேட்டுக்கொண்டேன். தமிழில் வெகுசன இசை குறித்த பிரக்ஞை பூர்வமான எழுத்துகள் மிகவும் குறைவு. ஏ.எம். ராஜா, எம்.எஸ். விஸ்வநாதன், எஸ். ஜானகி, ஏ.ஆர். ரஹ்மான் போன்றவர்கள் தமிழ் வெகுசன பண்பாட்டில் எவ்வளவு முக்கியமானவர்கள் என்பதை அறிவோம். ஆனால் அவர்களைப் பற்றி தமிழில் எழுதப்பட்டவைகளில் ஷாஜி எழுதிய இந்தக் கட்டுரைகளே முக்கியமானவையாகும். வெகுசன இசையின் மாபெரும் கலைஞர்கள் குறித்த நமது உணர்வுகளுக்கு ஷாஜி இந்த நூலில் சொற்களையும் வடிவங்களையும் வழங்குகிறார். மேலும் இசையின் தத்துவார்த்த அழகியல் பிரச்சினைகளைப் பற்றி இந்நூல் பேசுகிறது. இந்த கட்டுரைகள் கலையின் உன்மத்தத்தையும் கலைஞர்களின் வீழ்ச்சியின் துயர நாடகத்தையும் பேசுகின்றன. உயிர்மையில் வெளிவந்தபோது பெரும் வரவேற்பைப் பெற்ற இந்தக் கட்டுரையின்  வெற்றிக்கு முக்கியக் காரணம்    ஜெயமோகனின் கவித்துவமும், உயிர்த்துடிப்பும் மிகுந்த மொழி நடையாகும். ஜெயமோகனின் மொழிபெயர்ப்பு ஷாஜியை ஒரு தமிழ் எழுத்தாளனாக அறியச் செய்திருக்கிறது.

பிரபஞ்சன்
தமிழில் அண்மைக்காலத்தில் வெளிவந்த மிக முக்கியமான புத்தகத்தில் ஒன்று ஷாஜியின் இந்த 'சொல்லில் அடங்காத இசை' தமிழ் வாழ்க்கையில் அல்லது தமிழர்கள் வாழ்க்கையில் எதெல்லாம் பிரதானமாக இருக்கின்றதோ அதைப் பற்றி எழுத்துகள் தமிழில் இல்லை.  உதாரணமாக ஏ.எம்.ராஜாவிற்கும் தமிழர்களுடைய கனவுக்கும் காதலுக்கும் இடையில் உள்ள தொடர்பை நாம் அறிவோம். ஆனால் அவரைப் பற்றிய முதல் உருப்படியான கட்டுரை ஷாஜி எழுதியதுதான். அதைப் போல ஒரு தமிழன்  ஒரு நாளைக் கடப்பதற்குள் நீங்கள் விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும் ஜானகி உங்களை ஒரு முறையேனும் எதிர்ப்பட்டு விடுவார். கடந்த 40 ஆண்டுகளில் ஜானகி பற்றி தமிழில் எழுதப்பட்ட முழுமையான கட்டுரை ஷாஜி இந்த நூலில் எழுதியிருப்பதுதான். இதுபோல தமிழர்களின் வாழ்வில் முக்கியமான தருணங்களை தழுவி நிற்கும் தொகுப்பு இது. இந்த தொகுப்பின் முக்கியமான கட்டுரை 'இசையும் மதமும்.' இசை என்பது ஒரு ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட வடிவம் மட்டுமே. அதில் தெய்வாம்சம் எதுவும் இல்லை.  பூர்வகால தமிழ் இசை தெய்வத்தோடு சம்பந்தப்பட்டதில்லை. பத்தாம் நூற்றாண்டில் பக்தி இசை காலகட்டத்தில்தான் இசையோடு பக்தி கலந்தது. அது இன்று வரை பிரிக்க முடியாமல் இருக்கிறது. நௌஷத் மீது ஷாஜிக்கு கடும் விமர்சனம் இருப்பது அவரது கட்டுரையின் வழி தெரிகிறது. மதன் மோகன்தான் மேதை என்கிறார். ஆனால் நௌஷத்தோடு நெருங்கியவன் என்ற வகையில் இது எனக்கு வலித்தது. நேற்று இரவு ஒரு பரிசோதனை செய்து பார்த்தேன். நௌஷத்தின் 40பாடல்களையும் மதன்மோகனின் 10பாடல்களையும் கேசட்டில் போட்டுக் கேட்டேன். நௌஷத் பாடிய அந்த 40 பாடல்களில் சுமார் என்று எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. மதன் மோகனில் கண்டுபிடிக்க முடிந்தது. இசை குறித்த முழுமையான புத்தகமாக இது விளங்குகிறது. யார் இசையை முன்னகர்த்திச் சென்றார்கள், யார் மேதைகள் என்று இப்புத்தகம் நமக்குச் சொல்லும். இசை சார்ந்த புரிதல்களை வலுவாக்கும். தவறான கருதுகோள் இருந்தால் அதை வெளியேற்றும்.

நாஞ்சில் நாடன்
இசை இறை அனுபவம் என்று சொல்கிறார்கள். அதை விவரிக்க முடியாது. வேற்று மொழியில் பாடுகிறார்கள் என்று விமர்சிக்கிறார்கள். வாத்தியங்கள் ஊமை மொழியில் தானே பேசுகிறது. தங்கமே தமிழ் பாட்டு பாடு என எளிதாக சொல்லி விட்டு போகிறார்கள். ஆனால் பாடிக்கொண்டிருந்த தமிழ் பாடல்களை என்ன செய்தோம். நாட்டுப்புற ஆய்வாளர் அ.கா.பெருமாள் சொல்வார், குமரி மாவட்டத்தில் அறுபத்து மூன்று வகையான நிகழ்த்துக்கலைகள் இருந்தது என்று. ஆனால் அதில் இப்போது பதினோரு கலைகள் மாத்திரமே எஞ்சியிருக்கின்றன. அடுத்த தலைமுறையில் அதுவும் கூட இல்லாமல் போய்விடலாம் அந்த கலைகளில் பயன்படுத்திய வாத்தியங்களை இனி மியூஸியத்தில் கூட பார்க்க முடியாது. ஷாஜியின் இசை குறித்த இந்நூல் தமிழுக்கு அபூர்வ வரவு.

ரமேஷ் விநாயகம்
வெவ்வேறு கலாச்சாரத்தை தெரிந்து வைத்திருப்பவர் ஷாஜி. அதனால் தான் அவரால் எல்லாவிதமான இசையையும் எழுத முடிகிறது.  கலையில் இரண்டும் இரண்டும் நான்கு ஆகாது. அது பலவாறாக பெருகும்; விரியும். இசையும் அப்படித்தான் இதை தெளிவாக புரிய வைக்கிறது ஷாஜியின் கட்டுரைகள். ஆழமும் விரிவும் கொண்ட வகையில் இக்கட்டுரைகள் இருக்கின்றன. உலகளாவிய பார்வை இருக்கிறது. இதில் முக்கியமான விஷயம் ஷாஜியின் சார்பற்ற, நியாயமான பார்வை. சலீல் சௌத்ரியின் பரம ரசிகர் அவர். சலீலின் இசையைப் பற்றி மேன்மையான  கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். அதேநேரத்தில் சலீலுக்கு பாட முடியாது என்பதையும் பதிவு செய்கிறார். இது அவரது எழுத்தில் நம்பகத்தன்மையை ஏற்படுத்துகிறது.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்
ஒரு இசையிலிருந்து இன்னொரு இசைக்குத் தொடர்ந்து பயணிப்பதாகத்தான் ஷாஜியின் கட்டுரை எனக்குத் தோன்றுகிறது. ஒவ்வொன்றுக்கும் இடையே கண்ணுக்குத் தெரியாத தொடர்ச்சியான பாதை இருக்கிறது. எளிமையும் நேரடித் தன்மையும் அவரது கட்டுரைகளின் சிறப்பு. மற்றொரு முக்கியமான விஷயம் உணர்ச்சிவசப்படாதது. தனது ஆதர்சமான  கலைஞர்களையும் விமர்சன பங்கோடே அணுகுகிறார். அவர்களின் நிறை குறைகளை அலசுகிறார். ஜானகி குறித்த கட்டுரை இந்த வகையில் வரும். இந்நூலில் எனக்குப் பிடித்த கட்டுரை இசையும் மதமும். சமீபத்தில் ஒரு கோயிலில் தேவாரம் பாட மறுக்கப்பட்டிருக்கிறது. என் கால கட்டத்தில் நடந்த அச்சம்பவம் நேரடி சாட்சியாக இருக்கிறது. இசையில் மதத்தின் ஆளுமை இருக்கிறது என்பதற்கு இது சான்று. ஆனால் இசைக் கலைஞர்கள் மதம் சார்ந்தவர்கள் அல்ல. பிரிவினையின்போது பிஸ்மில்லாகானிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கப்பட்டது; நீங்கள் ஏன் பாகிஸ்தானுக்கு செல்லவில்லை என்று. அதற்கு, 'பாகிஸ்தானுக்கு என்று ஒரு அல்லா இருந்தால் நான் போய் விடுவேன்' என்று பிஸ்மில்லாகான் சொன்னார். மதம் என்ன ஒரு அனுபவத்தைத் தருகிறதோ, அதை இசையும் தருகிறது. ஆன்மீகம் சார்ந்த உள்ளார்ந்த தேடல்களை மதம் தருகிறது என்றால் அதை        இசையும் தருகிறது.

ஷாஜியின் நன்றியுரைக்குப் பிறகு பிரபல திரைப்பட பாடகர் ஸ்ரீனிவாஸ், மெஹ்தி ஹஸன் கஸல் பாடல்ளை பாடிய மனநிறைவூட்டும் நிகழ்ச்சியுடன் கூட்டம் நிறைவுற்றது.

தொகுப்பு: பார்கவி மைந்தன்

ஐந்து மணிக்கு கூட்டம் என்று அழைப்பிதழில் போட்டிருக்கும். போய்ப் பார்த்தால் நிறைய பிளாஸ்டிக் நாற்காலிகள் கிடக்கும். நடுவில் நாலு பேர் மட்டும் அமர்ந்து, யாரிடமும் பேசாமல் லௌகீகக் கவலைகளை மனதுக்குள் ஓடவிட்டு மோட்டுவளையைப் பார்த்துக் கொண்டு இருப்பார்கள். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆறரை, ஏழு போல கூட்டம் சேர ஆரம்பிக்கும். கூட்டம் என்றால் நாலு பதினாலு ஆகியிருக்கும். அவ்வளவுதான். பிறகு மேடையில் பதின்மூன்று பேர் அமர்வார்கள். நூலாசிரியர் நெகிழ்ந்து கரைந்து போகிற வகையில் புகழுரைகள் இருக்கும். இது நடுத்தர இலக்கியக் கூட்டத்துக்கு. சீரியஸ் இலக்கியக் கூட்டம் என்றால் கிழித்து நாராக்கி விடுவார்கள். பிறகு வானம் கறுக்கும் நேரத்தில் கூட்டம் முடியும். மனம் சோர்ந்து வீடு திரும்ப வேண்டும்.

சென்னையில் நடக்கும் இப்படியான பெரும்பான்மை இலக்கியக் கூட்டங்களில் கலந்து வதங்கிய இந்த வறண்ட ஜீவனுக்கு, கடந்த வாரம் வானத்து தேவதைகள் வலம் வந்து வர்ஷித்த குதூகலமும் கொண்டாட்டமும் மிகுந்த ஓர் இலக்கியக் கூட்டத்தில் கலந்துகொள்ளும் பாக்கியம் கிடைத்தது.

தி பார்க் ஓட்டலில் 'பிளாஃப்ட்' பதிப்பகத்தின் மூன்று நூல்கள் வெளியீட்டு விழா. மும்பையின் பாலிவுட் பார்ட்டிகளை மிஞ்சும் வகையில் ஓர் இலக்கிய நிகழ்வு. உலகளாவிய ஆங்கில வாசகப் பரப்புக்குள் தமிழ்ப் படைப்புகளை கொண்டுசெல்லும் சீரிய முயற்சியில் இறங்கியுள்ள நிறுவனம் 'பிளாஃப்ட்'. அமெரிக்கத் தாய்க்கும் டில்லித் தந்தைக்கும் பிறந்த ராகேஷ்குமார் கன்னாதான் பதிப்பக நிறுவனர். பெர்க்லியில் படித்தவர். கணிதம் பயில்வதற்காக 1998ல் சென்னை ஐஐடி வந்து சென்னைவாசியாகவே மாறியவர். ஐஐடி தினங்களின்போது இந்திய இசையும் தமிழ்ப் படைப்புகளும் ராகேஷுக்கு ஆதர்சங்களாக மாறிப் போய்விட்டன. குறிப்பாக பெட்டிக் கடைகளில் தொங்கும் பாக்கெட் நாவல்கள் அவர் ஆவலை வெகுவாகவே தூண்டியது. 'பல்ப்' படைப்புகளை வெளியிடும் ஆர்வம் ராகேஷுக்கு இங்கிருந்துதான் தொற்றியது. கணித வல்லுநர் பதிப்பாளராக மாறிய வரலாறு இதுதான்.

முதல்கட்டமாக தமிழ்ப் படைப்பாளிகளின் மூன்று நூல்களை வெளியிட்டுள்ளது 'பிளாஃப்ட்'. வணிக இதழ்களில் பரபரப்பாய் எழுதும் பிரபல எழுத்தாளர்களின் கதைகள் இடம்பெற்ற தொகுப்பு (The Blaft anthology of Tamil Pulp Fiction) ஒரு புத்தகம். தமிழ்வாணன், புஷ்பா தங்கதுரை, ராஜேஷ்குமார், பட்டுக்கோட்டை பிரபாகர், ரமணி சந்திரன், வித்யா சுப்பிரமணியன், இந்திரா சௌந்திரராஜன் உள்ளிட்டோரின் 'பல்ப்' படைப்புகள் இதில் இடம்பெற்றுள்ளன.

முதல் புத்தகம் வெகுசன தளத்தில் இருந்துவிட்டதால் அடுத்த புத்தகம் இலக்கிய கனத்தோடு இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக சாரு நிவேதிதாவின் பிரபல படைப்பான 'ஜீரோ டிகிரி' நாவலை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்துள்ளனர். கவித்துவம், தந்தை-மகள் உணர்ச்சிக் குவியல், செக்ஸ், செறிவான இலக்கியத் தரம் என எல்லாம் கலந்த சாருவின் வரம்பு கடந்த ஆக்கமான ஜீரோ டிகிரி மேற்குலகில் வரவேற்பைப் பெறும் என பதிப்பாளர் நம்புகிறார். ஜீரோ டிகிரியையும் பல்ப் படைப்புகளையும் மொழிபெயர்த்தது ப்ரீத்தம் சக்ரவர்த்தியும் பதிப்பாளர் ராகேஷ§ம்தான்.

மூன்றாவது, ஓவியர் நடேஷின் கோட்டோவியங்களின் தொகுப்பு. உயிர்த் துடிப்பும் உக்கிரமும் வன்மமும் மிகுந்த நடேஷின் கோடுகள் யாரையும் பார்த்த மாத்திரத்தில் ஆக்கிரமித்துக்கொள்பவை. இத் தொகுப்பின் தலைப்பு When this Key sketch gets real tongue is fork hen is cock when this key sketch gets real my baby eagle's dream comes true. 

மேடையென்று எதுவுமில்லை அந்த இடத்தில் ஒரு டீக்கடை. பாய்லர் புகைவிட, வாழைத்தார் தொங்க, பாட்டில்களில் முறுக்கு, மிட்டாய் நிறைந்திருக்க, முன்புறம் மரபெஞ்ச் வீற்றிருக்க அச்சு அசல் ரோட்டோர டீக்கடையை பார்க் ஓட்டலுக்குள் கொண்டுவந்திருந்தனர். முன்வரிசையில் உட்கார்ந்திருந்த பார்த்திபன் இந்த 'செட்'டை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்த படி, தன் அருகில் அமர்ந்திருந்த மனுஷ்ய புத்திரனிடம் 'ம்ம் . . . இதையெல்லாம் இப்ப நான் விட்டுட்டேன். இவங்க ஆரம்பிச்சட்டாங்க' என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்ததை பின்னாலிருந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன்.

உடனே ஒரு நாடகம் ஆரம்பமானது. டீக்கடைக்கு வருகிறார் ஒரு லுங்கி ஆசாமி. ஏற்கெனவே டீக்கடை பெஞ்சில் உட்கார்ந்திருக்கிறார் ஓர் அழகிய யுவதி. இவர்கள் உரையாடலுக்கு உம் கொட்டிக் கொண்டிருக்கும் டீக்கடைக்காரர். டீக்கடையில் தொங்கும் பல்ப் படைப்பின் ஆங்கில நூலை (!) எடுத்து ஒரு கதையை உணர்ச்சி பொங்கப் படிக்கிறார் லுங்கி. தமிழில் தொடங்கிய நாடகம் இங்கிலீஷில் பிய்த்து உதறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.

சாரு, நடேஷின் புத்தக அறிமுகம் சிறு திரையிடலாகக் காட்டப்பட்டது. 'ஜீரோ டிகிரி'யின் அதிர்வூட்டும் பக்கங்களை குளோசப்பில் உள்ள உதடுகள் படிக்கும் காட்சி. வெண்தாடி சக்ரவர்த்தியின் உதடு ஒன்று. கறுஞ்சாயம் பூசிய ப்ரீதத்தின் உதடு ஒன்று. மேலும் இரண்டு உதடுகளும் தேவைப்பட்டிருக்கிறது. அதையும் அவர்களே பேசிவிட்டார்கள். வேறு யாரையாவது போட்டிருக்கலாம். நயன் . . . த்ரிஷா. வேண்டாம் அதிகமான உரிமை கோரல் கூடாது.

தன் ஓவியங்கள் குறித்து நடேஷ் வீடியோவில் தோள் குலுங்கக் குலுங்க பேசினார். நடேஷின் கோடுகளைப் போலவே அவரது உடல் மொழியும் விசித்திரமும் வேடிக்கையும் கொண்ட ஒரு புனைவாக காட்சியளித்தது.

ஜீரோ டிகிரி நாவலை ந. முத்துசாமி வெளியிட மனுஷ்ய புத்திரன் பெற்றுக்கொண்டார். பிறகு நூலாசிரியர்கள் எல்லோரையும் ப்ரீத்தம் அறிமுகப்படுத்தினார். பல்ப் ஆசிரியர்கள் எல்லோரும் சங்கோஜத்துடன் உட்கார்ந்திருந்தார்கள். ரமணி சந்திரனைப் பார்த்து வந்த பார்வையாளரின் ஒரு கேள்வி வித்தியாசமானது. 'உங்களின் ஆண் கதாபாத்திர பெயர்கள் எல்லாம் 'ன்' என்றே முடிகிறது. திட்டமிட்டுச் செய்கிறீர்களா?' நுணுக்கமான வாசகராக இருக்கும்.

எந்த அலுப்பூட்டலும் இல்லாமல் சொற்ப நேரத்தில் வெளியீடு முடிந்தபின் கோலாகலங்கள் தொடங்கின. கைகளில் மதுக் கிண்ணங்களுடன் வசீகர உடைகளில் பெண்களும், ஆண்களும் வலம் வர, பச்சை வர்ண லேசர் ஒளிக் கற்றைகள் பளீரிட்டுக்கொண்டிருக்க குதூகலமான தமிழ் சினிமா பாடல்கள் அதிர்ந்துகொண்டிருந்தன. அதற்கு உற்சாகமாக பலரும் நடனமாடினர். வழக்கம் போல ஆண் ரசிகர்களுக்கு அரை நிமிடக் குறுஞ்சிரிப்பும் பெண் ரசிகைகளுக்கு அரை மணி நேரப் பேச்சுமாக களைகட்டிக் கொண்டிருந்தார் கவிஞர் மனுஷ்ய புத்திரன்.

கவுதம் மேனன், பார்த்திபன் என சினிமா பிரபலங்களும் டிசைனர் பிரபலங்களும் தியேட்டர் பிரபலங்களுமாக ஜெகஜ்ஜோதியாக இருந்தது கூட்டம்.

இரவு ஒன்பது மணிக்கு மேல் மத்திம போதையுடன் இறங்கி வந்த எனக்கு, அடுத்த வாரம் எல்எல்ஏ பில்டிங்கில் ஓர் இலக்கிய கூட்டம் இருக்கிறதே என்று நினைவு வந்தது. போதை இறங்கிக்கொண்டிருந்தது.

பார்கவி மைந்தன்